its all i care..

sepanjang aku kenal sang suami RASHI AKHBAR BIN ABDUL RASHID, dia bukanlah seromantik yg disangka.ye..dia mmg suka meluahkan (x kira samada dari perkataan atau perbuatan) perasaan sayangnya pada sang isteri(dan sebelum menjadi isteri juga). tp dia bukanlah termasuk golongan lelaki yg suka bagi bunga atau kad,walaupun untuk hari2 terpenting dalam hidup kami sepasang suami isteri.dia juga bukanlah suka bagi coklat sebagai hadiah tapi sesekali bila balik rumah..”mi, ni bi ade beli coklat utk mi…makan la..”  🙂

kadang2…”mi,coklat dah abis?“….(dlm hati sang isteri..er alamak,dh abis la…dia nak ke?)…”er..dh abis la yang..“seraya berkata. maka,”aa makan la,mmg beli utk mi pn…

kalau berdating(x kira sebelum menjadi isteri atau setelah menjadi isteri), kami hanya akan keluar makan,melepak2 di kedai makan & tgk wayang. xde nk berwindow shopping smp lenguh kaki.mahupun bershopping lama2 smp lebam(kerana kami berdua amat tidak suka bershopping&berjalan lama2 di dlm shopping mall).

sang suami juga sukar utk mengingat tarikh2 terpenting.malah sebelum ni,pada tarikh lahir sang isteri juga dia lupe,hinggalah sang isteri mengingatkan..baru la dia ucapkan sesuatu yg membuatkan hati sang isteri amat terharu. TAPI jika sang isteri lupa tarikh lahir sang suami walaupun hanya lewat 1jam, dia akan merajuk sehingga 1 hari….huh!! ye mmg sungguh tidak adil…tapi..dh nak wat cane kan..

namun pada tahun ini, sang isteri amat terharu kerana sekembali sang suami dari kerja pada pukul 9pm(beberapa jam sebelum tarikh lahir sang isteri yg ke-28), sang suami telah memberi BEG PLASTIK..ye…diulangi BEG PLASTIK pada sang isteri… “tgk la dlm beg plastik tu..

rupenye2 sehelai t-shirt..”eh..cantiknye baju ni yang…” sambil sang isteri tersenyum.. dan sebaik saja terlihatkan nota yg diselitkan bersama2 baju tadi…sang isteri terus memeluk suami dan ..chup..chup!!! “happy besday mi!” sang isteri amat lah terharu.

 

mmg selalu sang suami memberi sang isteri baju2 baru..namun perasaan mendapat baju kali ini amat berbeza dengan selalu….walaupun hanya t-shirt biasa saje…

 

mmg sang suami tak pernah memberi sang isteri walau sekecil mana pun kad tapi nota seringkas ini lebih bermakna dari kad2 cantik yg dijual di kedai2.

dan sekali lagi apabila tepat jam 12mlm pada 4 march 2010..”mi…happy besday!!”… thanks bi..

Advertisements

kelas jahitan

seperti yg telah diimpikan dan dinyatakan dalam entry yg lepas, sy telah memulakan kelas jahitan yg diajar oleh shimex…

huhu tapi sudah sedia maklum…kelas yg sepatutnye hanya dihadiri oleh sy seorang, tp telah turut dihadiri oleh 2 kanak2 riang….akhirnya kelas x sempat habis…cume sempat belaja mengukur baju & memotong kain jek….kelas akan disambung kemudian hari…warghhhhh…(kalo mcm ni bape ari baru aku dapat belaja siapkan baju??isk…)